Daar gaan we dan, mijn eerste blogpost!

Voordat ik jullie meeneem in de wondere wereld van het vreemdelingenrecht wijd ik hier eerst een stukje aan wat meer algemene informatie betreffende het Nederlandse (vreemdelingen)recht.

 

Wat houdt het vreemdelingenrecht in?

Vreemdelingenrecht is onderdeel van het bestuursrecht. Het bestuursrecht omvat alle betrekkingen tussen de burger en de Nederlandse Staat. Het vreemdelingenrecht is daar een klein onderdeel van. Het vreemdelingenrecht gaat over de toelating, het verblijf en de beëindiging van het legale verblijf van vreemdelingen.

 

Wie zijn dan vreemdelingen? De Vreemdelingenwet 2000 geeft de volgende definitie: ieder die de Nederlandse nationaliteit niet bezit en niet op grond van een wettelijke bepaling als Nederlander moet worden behandeld.

(Op mijn blog gebruik ik de termen vreemdeling en migrant door elkaar, de betekenis is hetzelfde.)

Een ander onderscheid dat kan worden gemaakt is de splitsing van migranten in “Unieburgers”, burgers die de nationaliteiten hebben van één van de lidstaten van de Europese Unie, en “derdelanders”, mensen met een nationaliteit anders dan die van één van de lidstaten van de Europese Unie, Zwitserland, Liechtenstein, Noorwegen of IJsland.

 

Ook het vreemdelingenrecht kan worden opgedeeld. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen het vluchtelingenrecht, mensen die zijn gevlucht uit hun land van herkomst en in Nederland asiel aanvragen, de “asielzoekers” en het reguliere vreemdelingenrecht, de overige gronden waarvoor migranten naar Nederland komen.

 

Migranten, of vreemdelingen, hebben uiteenlopende redenen om naar Nederland te reizen; familiebezoek, gezinshereniging, het verrichten van arbeid, studie, vestiging als zelfstandige zijn hier een aantal voorbeelden van. Alvorens iemand af kan reizen naar Nederland moet onder andere onderzocht worden of er een visum nodig is. Is er geen visum nodig, kan meteen worden afgereisd naar Nederland. Eenmaal aangekomen in Nederland kan dan de aanvraag voor verblijf worden aangevraagd, dit kan ook door de “referent” gebeuren in Nederland. Iedereen met de Nederlandse nationaliteit, vreemdelingen met een langdurig verblijf en ondernemingen ingeschreven in het Handelsregister mogen als referent voor migranten optreden. Bedrijven kunnen bijvoorbeeld voor potentiële werknemers optreden als referent, of Nederlanders/migranten voor hun familieleden. Als referent draag je bepaalde verantwoordelijkheden voor de migrant.

Even terug naar de procedure. Is er wel een visum nodig, dan wordt een visum en verblijfsvergunning aangevraagd door de referent in Nederland of door de migrant zelf bij de verantwoordelijke diplomatieke vertegenwoordiging van Nederland in het (buur)land van herkomst of land van langdurig verblijf. In Nederland worden de verblijfsaanvragen ingediend bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Deze overheidsinstelling is belast met het uitvoeren van het vreemdelingenbeleid en beslist dus op de aanvragen.

Ieder type aanvraag kent verschillende voorwaarden waaraan voldaan moet worden wil men in aanmerking komen voor dat type vergunning. Kort gezegd, als je hier wilt komen voor gezinshereniging moet er een familieband zijn, kom je hier als kennismigrant dan dien je onder andere een arbeidsovereenkomst te overleggen aan de IND.

 

Op deze blog zal ik actuele onderwerpen uit het vreemdelingenrecht op een toegankelijke manier behandelen. Ook voor vragen op het gebied van het vreemdelingenrecht sta ik open dus stel gerust uw vraag via het contactformulier, social media of door een reactie achter te laten op mijn blogberichten.

 

 

Claudia

 

2 thoughts on “Welkom in het vreemdelingenrecht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *